10 Victor od 10 maja

10 Victor od 10 maja

A w numerze m.in.:

- Niechciany domownik…

- Informator specjalny: Nastolatek i prawo

- Koleżanki mnie wykorzystują!

- Przyjaźń damska, przyjaźń męska – czym się różnią?

więcej
pogadaj na forum vg

11. Victor Gimnazjalista

A w numerze m.in.:

- Złe towarzystwo pije i pali? niekoniecznie...

- Zakochana bez wzajemności

- Zawód stylista

- Galeria typków - maruda

- Czas na bieganie

więcej
avatar

TakObczajTo

  • imię:
  • wiek: 14
  • skąd: Starogard Gdański
    (pomorskie)
więcej
avatar

Alexander

  • imię: M
  • wiek: 15
  • skąd: Kluczbork
    (opolskie)
więcej
avatar

emila96

  • imię:
  • wiek: 16
  • skąd: chrzanów
    (małopolskie)
więcej

Regulaminy SMS-owe i nagrodzeni

więcej
lubie to na fb

Niemcy

autor: Banaszuk

data: 12.05.2010 13:36

Niemcy Leon Kruczkowski

Najważniejsze informacje
Czas akcji: koniec września 1943 roku
Miejsce akcji: niemieckie miasto Getynga i okupowane kraje Europy – Polska, Francja, Norwegia.
Gatunek literacki
Dramat właściwy. Akcja aktu pierwszy, ekspozycyjnego (przedstawiającego, wprowadzającego) rozgrywa się w kilku miejscach, oddalonych od siebie. Akt II i III rozgrywają się już w Getyndze, w willi profesora Sonnenbrucha. Punktem przełomowym akcji jest pojawienie się Petersa, wcześniejsze sceny są prezentacją poglądów i zachowań bohaterów. Reakcja na przybycie Petersa to sprawdzian dla bohaterów. Największym zaskoczeniem jest zachowanie Liesel – to ona, nie Willi powiadamia policję. Dotychczas cicha, niewypowiadająca swych poglądów Liesel doprowadza do nieszczęścia rodzinę – z jej bowiem winy Ruth został aresztowana. Finał dramatu ma charakter otwarty - nie wiemy, co jak dalej potoczyły się losy rodziny profesora.
Autor
Leon Kruczkowski (1900-1962) – polski prozaik, dramatopisarz, publicysta. Związany z polityczna lewicą. Niemcy to najgłośniejsza sztuka tego autora. Napisana w 1949 roku, wielokrotnie wystawiana.


O to zapyta Cię nauczyciel?

Jakie problemy porusza dramat? Podaj przykład.


Dobrzy i źli Niemcy
W dramacie przedstawiona została inteligencka rodzina niemiecka. Kruczkowski tworząc dramat, chciał przełamać istniejący nie tylko w świadomości Polaków stereotyp Niemca, którego obarcza się winą za całe zło wojny. Tymczasem na przykładzie rodziny Sonnenbruchów można wywnioskować, że owszem społeczeństwo niemieckie ponosi odpowiedzialność za wojnę, ale ta odpowiedzialność bynajmniej nie wynika z wojennej aktywności Niemców, ale wręcz przeciwnie – z ich bierności w przyjmowaniu haseł faszyzmu, z milczącej zgody na okrucieństwo popełniane wobec innych narodów. Niegdyś uczciwi, porządni ludzie, jak Hoppe, profesor i członkowie jego rodziny nie umieją zdobyć się na protest wobec faszyzmu, są bezwolni, mało tego, sami też są zdolni do popełnienia zbrodni. Milcząca większość społeczeństwa niemieckiego pozwoliła Hitlerowi na dojście do władzy i popełnianie tysięcy zbrodni. Bohaterowie Niemców mają jakby dwie twarze. Profesor nie chce dopuścić do siebie myśli o okrucieństwach popełnianych przez faszystów, a jego doświadczenia wykorzystywane są do mordowania ludzi. Willi jest okrutnym, bezdusznym oficerem SS, ale bardzo kocha swoja matkę. Liesel rozpacza z powodu utraty rodziny i rozpacz ta przemienia się u niej w pragnienie zemsty. Hoppe nad wszystko kocha swoje dzieci, ale mimo to zabija żydowskie dziecko, rówieśnika własnego syna.