Jedne z najciekawszych a zarazem najbardziej przerażających istot. A ich dieta… jest zupełnie wyjątkowa…

Co o nich wiadomo?
To fantastyczne istoty, najczęściej żywice się ludzką krwią, prawie nieśmiertelna. Najczęściej mają ludzką postać i charakterystyczne wydłużone kły. Takie cechy przypisuje się wszystkim wampirom. Zależnie jednak od źródła (literatura, filmy, podania ludowe) można dowiedzieć się o ich niezwykłych zdolnościach, takich jak: błyskawiczna regeneracja, czytanie w myślach, przewidywanie przyszłości, lewitacja czy telekineza. W wieku źródłach możemy też przeczytać, że wampiry nie mogą się ukazywać ludziom; są nieludzko szybkie, silne i mają wiecznie zimne, blade i twarde ciało. Potwierdza się też często przekonanie, że unikają słońca, gdyż pod wpływem promieni słonecznych giną w wyniku spalenia.

Skąd się biorą wampiry?
Metody są różne. Od klątwy po zakaźną mutagenną chorobę. W niektórych źródłach wampiryzm jest po prostu choroba genetyczną. Ważne jest to, że jeżeli ktoś stał się wampirem jako młoda osoba, młodość zachowa na zawsze, bo wampiry się nie starzeją. Nie można powiedzieć, że są nieśmiertelne, bo są pewne sposoby na zabicie ich. Nie umierają jednak ze starości.

A skąd tak naprawdę się wzięły?
Najprościej mówiąc: z lęku przed nocą. W każdej kulturze, na każdym kontynencie ludowa tradycja stworzyła opowieści o niezwykłych istotach żyjących w mroku, szaleńczo niebezpiecznych, okrutnych, bezlitosnych. Wilkołaki, wampiry, strzygi, upiory to właśnie odwieczni wrogowie ludzi. Chociaż sami często wywodzą się z rodu ludzkiego (np. wilkołakiem stać się można po śmierci), to uosabiają wszelkie najgorsze i niebezpieczne cechy: krwiożerczość, okrucieństwo, nieziemską siłę, szybkość, brak skrupułów. Gdyby porównać ludowe opowieści z różnych krajów, okazałoby się, że prawie wszędzie wierzono w istoty żywiące się ludzką krwią. Dlaczego? Bo krew zawsze uważano za płyn życia (wiedziano przecież, czym grozi nadmierna utrata krwi). Skoro więc jest taka ważna, to może komuś na niej zależeć. Komuś, kto żyje w mroku, kto nie zawaha się przed najokrutniejszym czynem. Tak właśnie stworzył się ludowy mit wampira. A potem dodano do niego przeróżne cechy, opowieści, atrybuty. W tej chwili śmiało można powiedzieć, że wampiry robią wielką karierę – w filmach i literaturze fantasy.

Niezwykle zdolne bestie…
Lewitują, latają, teleportują się, błyskawicznie przemieszczają, są nadzwyczaj silne. Stosują hipnozę, potrafią stać się niewidzialne, czytają w ludzkich myślach, przewidują przyszłość, zmieniają swoją postać (np. w nietoperza). Takie właśnie cechy (oczywiście, raczej nie wszystkie naraz) przypisuje się wampirom.

Pytanie za sto punktów…
Jak rozpoznać wampira? Postawić go koło lustra. Wampir nie ma odbicia. To ponoć stuprocentowa metoda.