Jeśli masz zdolność maksymalnego skupienia się i niezłe oko, być może są to dyscypliny dla Ciebie…

 

Nie tylko dla Indian…

Kto chociaż raz w życiu miał w rękach porządny łuk i próbował trafić w sam środek tarczy, to wie, że po pierwsze wcale to nie jest łatwe, bo łuk kompletnie nie chce się słuchać, a strzała – o ile w ogóle wystartuje – ma często własne plany i do tarczy trafić nie chce. A po drugie to jest to niezwykle wciągające i niech się schowają wszystkie strzelanki na kompie.

W łucznictwie sportowym kobiety strzelają z odległości 70 m, 60 m, 50 m, 30 m, a mężczyźni z 90 m, 70 m, 50 m, 30 m. Odległości jednak zależą jeszcze od kategorii wiekowej zawodnika. Teren torów łuczniczych musi być równy, z wykoszoną trawą, ustawiony w kierunku północnym. Tarcza łucznicza składa się z 10 pól w pięciu kolorach: złotym (punkty 10 i 9), czerwonym (punkty 8 i 7), niebieskim (punkty 6 i 5), czarnym (punkty 4 i 3) oraz białym (punkty 2, 1 i 0). Różne warianty tarczy mogą mieć średnicę 122 lub 80 cm.

Treningi zaczynają już dziesięciolatkowie, jako czternastolatek zaliczałbyś się do kategorii młodzików. Na zawodach strzelałbyś z odległości 40 m do tarczy 122cm i 30 m do tarczy 80 cm.

W sportowym łucznictwie nie można korzystać z celowników optycznych, można natomiast korzystać ze sprzętu optycznego po lub przed oddaniem strzału. Sprzęt ten nie może być jednak częścią łuku.

 

Strzelectwo… dla ludzi o żelaznych nerwach

Nie ma powodu chyba tłumaczyć, skąd się wzięło strzelectwo. Broń palna towarzyszyła ludziom od dawna, nic zatem dziwnego, ze lubili popisywać się między sobą celnym okiem i doskonałym refleksem. A stąd już tylko krok do zorganizowania zawodów. I dlatego strzelectwo jako dyscyplina pojawiło się już na pierwszych nowożytnych igrzyskach, w Atenach w 1896 r.

W jakich konkurencjach można startować?

Wyróżnia się 3 podstawowe rodzaje strzelań – z karabinów (w postawie leżącej, stojącej i klęczącej), z pistoletów (w postawie stojącej) oraz ze strzelb śrutowych do rzutków. Ilość strzałów w jednej konkurencji bywa różna i zależy od płci zawodników i wieku. Juniorzy i kobiety mają w wielu przypadkach zmniejszoną ilość strzałów. Do strzelania z broni długiej używa się specjalnego ubrania strzeleckiego. To usztywniana kurtka, spodnie, rękawica na rękę, w której trzyma się broń i specjalne buty. Wygląd i cechy każdego z elementów ubioru są dokładnie określone przez regulamin Międzynarodową Federację Strzelectwa Sportowego.

Zawody odbywają się w następujących konkurencjach:

• Karabin pneumatyczny (Kpn) – zawodnicy w pozycji stojącej do tarcz ustawionych w odległości 10 m, cztery lub sześć serii po dziesięć strzałów. Czas konkurencji: na jedną serię zawodnik ma ok. 15 min plus 15 min. na serię próbną.
• Karabin sportowy/dowolny – zawodnicy leżą, tarcze umieszczone w odległości 50 m. Zazwyczaj 60 strzałów plus seria próbna w czasie 1 godz. 15 min.
• Ruchoma tarcza (RT) (zwana też „dzikiem” ze względu na sylwetkę dzika umieszczoną na tarczy) przy strzelaniu na 50 m. Zawodnicy oddają strzały w pozycji stojącej z karabinu pneumatycznego (10 m) lub sportowego (50 m) do przesuwającej się tarczy.
• Karabin standardowy leżąc(Kst) – pozycja leżąca, strzały oddawane są na odległość 300m z broni nieco większego kalibru (do 8 mm). 60 strzałów (po 10 do tarczy) w czasie 1 godziny 15 minut.
• Trzy postawy (3x...) – zawodnicy strzelają w trzech różnych pozycjach (najpierw leżącej, następnie stojącej, a na końcu klęczącej). Do strzelania używa się karabinu sportowego/dowolnego (na 50 m) lub karabinu standardowego (na 300 m).
• Broń krótka (pistolety) – zawsze w pozycji stojącej. Rozróżnia się pistolet pneumatyczny, dowolny, sportowy (zasada taka jak przy karabinie).