I co ja takiego powiedziałam? O co cała ta afera? Wszyscy wiedzą, że u Ewki bieda aż piszczy, tak jak wszyscy wiedzą, że Marta jest koszmarnie gruba. To widać i to widać. To niby czemu nie można o tym mówić?

…żebyś raz w życiu spojrzał na mnie ośle, tak jak patrzysz na tę głupią, cukierkowatą Monikę! Słyszysz? Tu jestem, tu! W rzędzie pod oknem, tuż obok paprotki, która już ledwo żyje. Widzisz, że założyłam dziś bluzkę z dużym dekoltem? Jak myślisz, po co?

„Jeżeli twój indeks BMI mieści się w granicach od 18,5 do 25, twoja waga jest prawidłowa…” Taaa, jasne. Znowu jakieś bzdury. Mój indeks to 19 (o ile dobrze policzyłam, bo ostatnio wszystko mi się myli i złapałam się na tym, że nie umiem dzielić), a moja waga zdecydowanie nie jest prawidłowa. ZDECYDOWANIE.

– Zielona szkoła! Też coś! Kto to wymyślił? Albo się jedzie na wycieczkę albo się siedzi w szkole! Przecież dam sobie rękę uciąć, że wy tam na pewno się nie będziecie uczyć, tylko rozrabiać i kombinować…

Jak ja mam mu to napisać? Jeżeli myślisz, że jestem aż tak głupia…

– Nikt nie lubi być bity. Nikt nie lubi być poniżany. Nikt nie lubi być gorszy od innych… Zgadzacie się ze mną?

W ciągu roku widziałyśmy się cztery, może pięć razy. To znaczy od kiedy przeprowadziliśmy się z rodzicami tu, do nowego domu. Bo wcześniej, kiedy chodziłam do podstawówki, to prawie co niedziela byliśmy u babci na obiedzie.

Byliście kiedyś w takiej sytuacji, że bardzo wam na czymś zależało, czekaliście na jakiś moment, a potem okazywało się, że wyszło totalnie inaczej niż się spodziewaliście...?!