Dziewczyny, przyznajcie się… jaki powinien być facet? Przystojny, męski, niegłupi i… kulturalny. Tak, tak, panowie – brak manier to było dobre w przedszkolu, teraz otoczenie wymaga, aby umieć się zachować.

Savoir vivre to swoboda, a nie nudziarstwo
Jeżeli określenie „kultura osobista” oraz dżentelmen kojarzy ci się z krawatem, bukietem róż i cmokaniem pań w rękę, to masz problem. Nie wystarczy się dobrze ubrać, żeby być dżentelmenem. I odwrotnie – wielu maksymalnie wyluzowanych rockmanów ma tak fantastyczną kulturę osobistą, że garniturowcy mogą się przy nich schować. Dziewczyny wymagają – naprawdę wymagają – abyście okazywali im szacunek. Uważasz, że to bzdura? Za dwa, trzy lata będziesz żałował takiego podejścia i zastanawiał się, dlaczego nie jesteś tak popularny i lubiany jak inni twoi rówieśnicy. Natomiast dziewczyn chyba nie musimy przekonywać do zaznajomienia się z zasadami savoir-vivre? Dobrze wiecie już, że nie tylko atrakcyjny wygląd się liczy? Także „to coś” w głowie i „to coś” w zachowaniu. Człowiek, który postępuje zgodnie z zasadami savoir-vivre:
- Sprawia wrażenie swobodnego w każdej sytuacji
- Nie boi się nawiązywać kontaktów, błyskawicznie odnajduje się w każdym towarzystwie
- Ma opinię inteligentnego i sympatycznego
- Nie narzeka na brak propozycji spotkań, imprez, wszędzie jest mile widziany
- Cieszy się zaufaniem także osób starszych
Chyba w takim razie warto lekko zmienić swoje zachowanie?

Im doroślej, tym grzeczniej
Wśród rówieśników czujesz się swobodnie i nikt nie przejmuje się kolejnością podawania rąk oraz zasadą nieprzerywania wypowiedzi innych. Ok., to wasze zasady. Ale już wśród starszych powinno być nieco inaczej. Oni są ważniejsi, ty się dostosowujesz. Nie siadasz, jeśli oni stoją, nie przerywasz, kiedy mówią, nie przepychasz się. I oczywiście: zero wulgaryzmów, mruczenia pod nosem, zakładania na uszy słuchawek, kiedy starszy chce z tobą nawiązać kontakt.

Ogólne zasady
Bądź życzliwy. Nawet jeżeli nie masz dobrego humoru, staraj się tego nie okazywać. Nawet jeśli masz wyjątkowo ciężki dzień – inni nie są temu winni. Ty też lepiej się poczujesz, kiedy podniesiesz głowę i uśmiechniesz się do innych.
Nie traktuj ludzi jak powietrze! Przywitaj się, uśmiechnij, kiwnij głową. Po prostu zauważaj ludzi. I nie czekaj, aż oni pierwsi cię przywitają – bo niby czemu?
Nie poklepuj i nie głaszcz. Jeżeli lubisz gestykulować, zwróć uwagę, czy w czasie rozmowy nie dotykasz zbyt często swojego rozmówcy. To naprawdę może kogoś krępować i drażnić.
Nie musisz wszystkiego wiedzieć. Każdy ma prawo do sekretów. Nawet najbliższy przyjaciel nie ma obowiązku mówić ci wszystkiego. Jeżeli czujesz, że nie chce poruszać jakiegoś tematu, nie nalegaj, i nie obrażaj się. Uszanuj prywatność drugiej osoby.
Czego nie robić publicznie? Dłubać w zębach, w nosie. Wyciskać pryszczy. Drapać się nachalnie (a już absolutnie po częściach intymnych – panowie, to do was!), poprawiać bieliznę (to z kolei raczej do dziewczyn, zwłaszcza walczących ze stringami).
Gumę żuj dyskretnie. W domu ciamkaj i mlaskaj jak chcesz, ale w publicznym miejscu żuj ją zawsze z zamkniętymi ustami. A rozmawiając z kimś albo na lekcji – nie żuj wcale.

Kto powinien przedstawić się pierwszy? Co z tym całowaniem ręki? SMS-y pod stołem? O tym, jak się zachować w takich sytuacjach w Victorze Gimnazjaliście nr 13.