Prowadzące długo po krętych ścieżkach,

Nie widzisz, choć czujesz

Nic z tym nie robisz,

nie możesz

Bo nie masz siły

Nikt nie ma siły

Idziesz prostą drogą,

Choć chcesz skręcić w prawo.

Ktoś sznurkiem pociągnie,  

W chaos zaprowadzi

I wyłoni się nagle, to co miało powstać

Przez to wiesz,  

że nie jesteś królową,

W rozgrywce życia.

Choć strącisz pionek,

Będziesz wieżą – niby to twierdzą  

nie do zdobycia,  

Lecz zbitą przez gońca.

Choć chcesz, czy nie  

i ty czujesz się

jak lalka przeznaczenia